هفته ی دفاع مقدس گرامی باد ؛

از عشق دچار بی قراری شده ایم

از جبهه و جنگ مرد کاری شده ایم

ققنوس ترین پرنده ماییم هنوز

کز آتش خون خویش جاری شده ایم

حبیب اله بهرامی "شهنی"

/ 3 نظر / 23 بازدید
پیام صبح

بهترین سایتها و فروشگاه های ایرانی را در پیام صبح ببینید کنکور- نرم افزار -آموزش - کامپیوتر- پزشکی - فروشگاه - آشپزی - مدل لباس - موبایل - اینترنت و دانلود www.payamesobh.com

صارمی

درود حبیب عزیز این هم هدیه ی دو زبانه به مناسبت هفته ی دفاع مقدس به آقای خبرنگار. فدای شما --------------- قاب عکس رنگ و رو باخته ای از پسِ دلباختنت رفته از یاد مگر فصل گل انداختنت صحن نقاشی چشمان تو فریاد نماست نکته ها دارد از آن سوختنت ، ساختنت و در امواج شکسته پی پیشانی تو می توان غرق شد و دید چرا تاختنت پسرت مثل تو امروز رشید است ولی بی خبر مانده ز رسم عَلَم افراختنت حیف با من به تماشای غرورت ننشست تا که هشیار شود با غم نشناختنت مادرت داغ صنوبر زده مجنون شد و رفت دست خوش ، فاصله با عشق برانداختنت تا تو در قاب نشستی دل آیینه شکست نه به پرداختنت نه به نپرداختنت نه چراغی است در این تاقچه نه گلدانی همه رفتند پس از خانه ی نو ساختنت ناصـر صـارمي FRAME After drawing a tulip you’ve lost your color Maybe you’ve forgotten the season of flower The scene of your eyes carries a loud shout Those which have points from burning . Oh , fire maker And in the broken wavy of your lined forehead , To see the reason of conf

صارمی

FRAME After drawing a tulip you’ve lost your color Maybe you’ve forgotten the season of flower The scene of your eyes carries a loud shout Those which have points from burning . Oh , fire maker And in the broken wavy of your lined forehead , To see the reason of conflict , we can swim in this river Your son is as tall as you today, but , Those days you rose flag , he doesn’t remember Alas ! He – the son – didn’t come with me to see your pride With the sorrow of you , to be clever Your mom became a dry weeping willow.so went Praise . You made the distance shorter Cleaned the heart , cleared the mirror When the frame saved you , broke the heart of the mirror No lamp , no rose , no tulip on the shelf People made a new house and left you . Oh dear . By: Naser Sarem